Wednesday , 25 April 2018

Si i pallova dy binaket e tezes sime përmenjëher,çfarë kënaqësie…

Unë që po ju shkruaj dua të identifikohem me emrin Mario. Shkruaj nga një qytet i vogël i Shqipërisë. Para se të nis historinë time, që bëni mirë ta lexoni sepse mund t’i ndodhë kujtdo prej jush, dua të bëj një apel: pyesni, interesohuni në maksimum
kur jeni në njohje e sipër me një vajzë që të mos ju ndodhë siç më ndodhi mua. Jashtë shtetit, për shembull, përpara se një çift të martohet e të bekohet me fëmijë, bëjnë edhe një sërë analizash e testesh për të kontrolluar shëndetin e tyre dhe të fëmijëve që do të sjellin në jetë, por dhe për të parandaluar ngjarje të shpifura si kjo.
Dua ta theksoj që unë vij nga një familje tipike shqiptare, me tradita, me paragjykimet që ne i kemi normale e jemi mësuar me to. Gjithçka nisi kur isha student dhe kur u regjistrova për herë të parë në Qytetin Studenti, këtu në Tiranë. Qytetin
Studenti besoj se të gjithë e pëlqejnë për jetën e tij studentore e pavarësinë që krijon njeriu. Tani që po e tregoj këtë histori po kthehem pas në kohë, rreth 5 vjet më parë. Ditët e para ishin të zakonshme, me mallin e familjes, me stresin e të përshtaturit në një qytet të ri, si edhe me hallet e shkollës…
shtype reklamene meposhtme dhe prit 5 skonda per te pare tekstin e plot…